Wandelen met anderen

Ontdek het, beleef het, doe mee met de Wandelpool!

Uit de pers

Wandelpool maakt psycholoog overbodig

Haro Hielkema in Trouw van 13 november 2002 Er ontbreken een paar wandelaars op station Deventer. Afgemeld wegens ziekte, bang voor de regen die voorspeld is of gewoon weggebleven zonder reden. Geen probleem, het mag allemaal. Bij de Wandelpool is vrijheid blijheid. En zo gaat Mieke Hoenink deze vrijdagmorgen met 10 mensen te voet langs de IJssel naar Zutphen. …Eens in de vier weken organiseert ze ergens voor zichzelf een tocht en wie zin heeft mag met haar mee. Ze geniet van het ritme van het lopen, zet gewoon de ene voet voor de andere. “Dat is het. Zo verdwijnen bij mij alle sores.” …Wat haar het meest aanspreekt is de vrijblijvendheid bij de Wandelpool. “Niemand kijkt mij kwaad aan als ik 2 maanden niet loop. Ik ben geen lid van een groepering en voel me niet verplicht. En het is een heel sociale aangelegenheid: iedere tocht loop je wel met iemand op die zijn levensverhaal vertelt. Die gesprekken kunnen heel diep gaan.” …Het begon op 3 oktober 1992 met een mini-advertentie:

 

 

“Wij (2 mannen, 1 vrouw) willen een pool maken van wandelaars.” De drie van het eerste uur hadden op 15 reacties gerekend. Het werden er bijna honderd. Tien jaar later telt de Wandelpool 4630 deelnemers. Het is een simpele organisatie gebleven, zonder winstbejag of zware bestuursstructuur. De deelnemers zijn geen ‘leden’, maar ‘abonnees’ van een Nieuwsbrief, waarin iedereen kan aankondigen wanneer en waar hij of zij een wandeling organiseert. Eén voorwaarde: wandelen is gratis, alleen het abonnement kost geld. Han Hoogvorst heeft er zijn handen vol aan, sinds hij de haperende organisatie een jaar na de start weer op gang bracht. …Het weer betrekt boven de IJsselvallei. Het groepje van Hoenink, dat eerst heel sociaal bij elkaar op de dijk bleef, is uiteengevallen. Ieder loopt voor zichzelf tegen de regen in, woorden verwaaien in de wind. Hoogvorst: “Niks zeggen kan ook zo heerlijk zijn. Er wordt je al zoveel opgelegd in de samenleving.”